De taal van de Rif
Tarifit is de taal van de Rif, het bergachtige gebied in het noorden van Marokko langs de Middellandse Zee. Je hoort de taal vooral in en rond Nador en Al Hoceima, en in de dorpen en steden daartussen.
Van dorp tot dorp verschillen woorden en klanken een beetje. Dat maakt niemands Tarifit fout. Als je oma het anders zegt dan je tante, hebben ze allebei gelijk. Dat is hoe levende talen werken.
Van de Rif naar Nederland en België
Buiten Marokko wordt Tarifit gesproken door een groot deel van de Marokkaanse gemeenschap in Nederland en België. Voor veel families is dit de taal van thuis, ook als er op straat en op school Nederlands wordt gesproken.
De taal klinkt daardoor net zo goed in een keuken in Amsterdam, Rotterdam of Antwerpen als in een huis boven Nador. Verhalen, gewoontes en herinneringen reizen mee.
Een taal komt nooit alleen
Tarifit staat niet los van de rest. De taal zit vast aan hoe mensen elkaar begroeten, hoe er thee wordt ingeschonken, hoe er gelachen en getroost wordt. Er zijn manieren van zeggen die je niet vertaalt maar leert voelen.
Je ziet het ook buiten de taal. In geweven kleden en sieraden komen ruiten, driehoeken en lijnen terug die generaties oud zijn. In de vlag staan blauw, groen en geel met de rode Yaz, het teken van de vrije mens.
Er is een eigen schrift, Tifinagh, dat je bij ons leert herkennen als cultureel erfgoed. Schrijven is geen leerdoel. In de lessen draait het om Tarifit verstaan en spreken.
